Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Zamknij
Testy progresywne Faraggiana-Gigliotti
A117_524.jpg

Opisujemy testy progresywne, jakie Gelindo Bordin przechodził w trakcie kilku lat swojej kariery. Opracowane były i prowadzone przez trenera Bordina Luciano Gigliottiego i włoskiego fizjologa Daniele Faraggiana.


Testy były częścią treningów, wiec mogły być wykonywane dosyć często. Co dwa tygodnie Bordin był testowany na bieżni lub oznaczonej szosie. Każdy test składał się z pięciu do sześciu powtórzeń odcinka 2000 m pokonywanych z narastającą prędkością. (odcinki o długości 2000 m zostały wybrane aby osiągnąć pożądany stały poziom intensywności). Wybór prędkości podyktowany był na szacowanym, oczekiwanym tempem maratonu. Tempa poszczególnych odcinków były zatem nieco poniżej, równe, lub nieco powyżej tempa maratońskiego.


Bordin używał elektronicznego zająca, który wydawał sygnał dźwiękowy co 12,5 m i pomagał zawodnikowi w utrzymywaniu stałej prędkości.


W trakcie testu dokonywany był pomiar tętna a po każdym odcinku robiona była około 40 s przerwa na pobór krwi do pomiaru mleczanu.

Czas

12/06/1987

2/07/1987

17/08/1987

29/03/1988

16/09/1988

01/04/1990

15/08/1990


Lac

HR

Lac

HR

Lac

HR

Lac

HR

Lac

HR

Lac

HR

Lac

HR

6:20

2,4

171

1,8

167

1,6

167

1,5

158







6:15

3,0

175

2,6

171

1,9

168

1,8

161

1,9

160





6:10

3,6

177

2,9

175

2,5

172

2,1

164

2,0

164

2,1

168



6:05

4,3

178

3,6

179

2,6

174

2,6

170

2,2

168





6:00

6,4

185

5,4

181

3,5

177

2,8

172

2,9

172

2,8

172

2,8

172

5:55















5:50









3,8

173






06/09/1987, Rzym, Mistrzostwa Świata w LA, III miejsce. Czas: 2:12:40, tempo: 3:09

18/04/1988, Boston, Maraton, III miejsce, Czas: 2:09:27, tempo: 3:04

02/10/1988, Seul, Olimpiada, I miejsce, 2:10:31, tempo: 3:06

16/04/1990 Boston, Maraton, I miejsce, 2:08:19, śr tempo: 3:02

01/09/1990, Split, Mistrzostwa Europy w LA, I miejsce: 2:14:02, tempo: 3:11

(Nie ma badań z 1989 roku kiedy zajął III miejsce z czasem 2:09:40 w Nowym Yorku.)


Jeśli krzywa mleczanu, przesuwa się w prawo (wykres krzywej mleczanu otrzymamy jeśli na osi poziomej X oznaczymy tempo a na osi pionowej Y stężenie mleczanu) to znaczy, że, wytrzymałość specyficzna dla tego dystansu jest poprawiona. Tempo z intensywnością 2,5 mmol ma zasadnicze znaczenie dla przewidywania czasu jaki zawodnik może osiągnąć a także dla ustalania intensywności innych treningów. Doświadczenie pokazuje, że biegacz maratoński nie powinien biec szybciej niż 2,5 +/- 0,5 mmol/litr. Ta wiedza ma także znaczenie psychologiczne ponieważ daje zawodnikowi lepsze pojęcie o własnych możliwościach i ograniczeniach.


W trakcie treningów Gelindo monitorował intensywności przy pomocy pulsometru.