Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Zamknij

> bieganie.pl > Zdrowie

Uszkodzona łąkotka – wyrok dla sportowca ?

18-12-2009 Piotr Falkiewicz, votismedical.pl dyskusja drukuj

lakotki_5401.jpg

Kiedyś sądzono, że łąkotka nie jest istotnym elementem stawu. Jednak jak przedstawiają wyniki badań u osób, które miały w przeszłości uszkodzoną łąkotkę następuje znacznie szybsze wyniszczenie stawu. Czy jest szansa aby naprawić uszkodzenie po latach ? Kto może sobie pozwolić na łąkotkowy implant ?


lokotki1.jpg


Łąkotki boczna i przyśrodkowa czasami błędnie określane łękotkami są to twory włóknisto-chrzęstne w kształcie dwóch półksiężycy. W 90 % łąkotka zbudowana jest z kolagenu I typu ale zawiera również kolagen II, III, V i VI. Łąkotki są uzupełnieniem i pogłębieniem powierzchni stawowej kości piszczelowej. Na przekroju poprzecznym łąkotka ma kształt klina, którego podstawy są zwrócone na zewnątrz stawu. Cieńsze końce półksiężycy łąkotki zwane są rogami i złączone silnie z kością piszczelową. Anatomicznie łąkotki dzielą jamę stawową na dwa piętra: górne między łąkotkami a kością udową i dolne między łąkotkami i kością piszczelową. W górnym piętrze zachodzą ruchy toczenia i ślizgania a w dolnym kiedy staw jest ustawiony w zgięciu ruchy obrotowe. Łąkotki nie są w całości ściśle przytwierdzone do „podłoża”. Kiedy staw się prostuje przesuwają się (granicach do 11 mm) do przodu a kiedy się zgina do tyłu. Przesunięcie to jest w granicach do 11 mm.

Do czego służą łąkotki w stawie ?

Jest kilka ważnych funkcji które należy tutaj przedstawić.

- Ustawienie stawu w zborności. Inaczej mówiąc zapewniają większą stabilizację kolana zwłaszcza w fazie rotacji oraz przesunięciach przednio tylnych kości piszczelowej. Pełnią też zadanie ochronne dla więzadeł i torebki stawowej chroniąc je przed nadmiernym rozciąganiem. Zależność ta idzie też w drugą stronę. Całkowite zerwanie więzadła krzyżowego przedniego spowoduje szybkie uszkodzenie łąkotki.
- Przenoszenie obciążeń (amortyzacja). Tak jak pisałem łąkotki są zbudowane z tkanki podobnej do ścięgien dobrze tłumiącej energię drgania, ściskania i rozciągania. Łąkotki pochłaniają 50 % obciążeń w wyproście i 80 % w zgięciu stawu. Podczas chodzenia, biegania łąkotki ulegają ściskaniu i rozprężaniu. W zależności od stopnia zgięcia kolana wydłużają się i zwężają lub robią się krótkie i szerokie. Łąkotki zapobiegają w czasie obciążenia stawów nadmiernym stykaniem się kłykci kości udowej z powierzchnią stawową piszczeli chroniąc w ten sposób chrząstkę stawową. Całkowite wycięcie łąkotki powoduje 4 krotnie większe obciążenie chrząstek stawowych.
- Smarowanie stawu, zapobiegające nadmiernemu tarciu sąsiednich powierzchni stawowych.
- Blokowanie krańcowych pozycji zgięcia i wyprostu stawu
- Stanowią dla mózgu pewien rodzaj czucia ułożenia stawu poprzez skupiska komórek proprioceptorów w rogach tylnych. Osoby, które miały zerwane więzadła krzyżowe lub wycięte łąkotki doskonale zapewne znają uczucie „uciekania” i niestabilności kolana. Czasami mogą minąć 2 lata, kiedy „droga nerwowa” stawu się odbuduje.

lokotki2.jpg
Zasada działania stabilizacji łąkotki

Odżywianie łąkotek zapewnia płyn stawowy produkowany przez błonę maziową oraz sieć drobnych naczyń w samej łąkotce. Nie oznacza to, że łąkotka w całości jest unaczyniona. Łąkotka boczna unaczyniona jest w 10-25 %, przyśrodkowa 10-30 %. W przekroju klina unaczyniona jest tylko jego najszersza część (podstawa) zrośnięta z torebką stawową. Miejsca najbardziej unaczynione w przypadku uszkodzenia dają możliwość chirurgicznej naprawy.

lokotki3.jpg

Jak dochodzi do uszkodzenia łąkotek ?

W uszkodzeniach łąkotek przoduje płeć piękna. Przypuszcza się, że przyczyną tego są zmiany hormonalne związane z wiekiem powodujące osłabienie więzadeł i mięśni. Mężczyźni miewają pierwsze problemy w wieku 30-40 lat.

Nie wiadomo do końca czy za przyczyną uszkodzeń stoją jednorazowe bardzo duże przeciążenia, czy sumujące się mikrourazy rozległe w czasie. Jedno jest pewne wraz z wiekiem i zmianami zwyrodnieniowymi rośnie liczba uszkodzeń. Urazy dotyczą najczęściej łąkotki przyśrodkowej. Z reguły mechanizm urazu powoduje rotacja podudzia przy zgiętym kolanie lub skręcenie uda przy nieruchomej stopie. W przypadku ciężkich uszkodzeń dochodzi do tz. triady kolanowej – uszkodzeniu ulega łąkotka przyśrodkowa, więzadła poboczne przyśrodkowe oraz więzadło krzyżowe przednie.

Jak rozpoznać uszkodzenie?

Z objawów o których należy wspomnieć na pierwszy plan wysuwa się ból, obrzmienie (krwiak) i zablokowanie stawu. Ból zlokalizowany jest w okolicy szpary stawowej po stronie uszkodzenia ale równie dobrze może być rozlany na całe kolano. Zablokowanie w stawie daje zakleszczona między kłykciami łąkotka. Objaw ten występuje tylko w połowie przypadków. Z powodu podrażnienia błony maziowej powstaje wysięk w stawie. U sportowców dość szybko bo po kilku dniach dochodzi do widocznego spadku masy mięśnia czworogłowego. Często dochodzi do tz. uciekania kolana, kiedy na chwilę pojawia się ostry ból, po którym następuje utrata równowagi kończąca się upadkiem. Im częściej dochodzi do takich epizodów, tym szybciej należy zgłosić się do specjalisty.

Jak w przypadku każdego uszkodzenia kolana pomocne w rozpoznaniu są:

- badanie RTG (nie jest miarodajne dla łąkotek ale powinno być wykonane przy każdym urazie stawu kolanowego – fragmenty kostne, zwyrodnienia itp.)
- testy łąkotkowo-więzadłowe
- badanie USG – mało dokładna diagnoza w przypadku małych uszkodzeń
- tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny ( warto wydać 400 zł )
- arthrotomia zwiadowcza – podczas zabiegu można ocenić czy uszkodzenie jest naprawialne
- badanie w znieczuleniu

Rodzaje uszkodzeń łąkotek

Do typowych uszkodzeń zaliczamy kolejno (z góry od lewej): uszkodzenie częściowe, oderwanie podłużne, całkowite typu rączki od wiadra.
(Na dole od lewej) Uszkodzenie obejmujące oderwanie rogu, oderwanie rogu z przemieszczeniem na obwód, uszkodzenie poprzeczne

lokotki4.jpg

Trochę o metodach naprawczych łąkotek

W zależności od możliwości oraz aktualnego stanu stosuje się:

- leczenie zachowawcze (pozostawienie małych uszkodzeń)
- częściowe wycięcie uszkodzonego fragmentu – najczęściej stosowane
- naprawa (zszycie) łąkotki
- przeszczep
- implant (protezy kolagenowe)

W wyczynowym sporcie trzeba zadać sobie pytanie czy zależy nam głównie na szybkim powrocie do aktywności kosztem zdrowia? Czy wybierzemy dłuższe leczenie i w perspektywie lat zachowamy sprawność stawu ?

Leczenie chirurgiczne

Możliwość zabiegu i jego rodzaj ustala się po analizie uszkodzenia. W głównej mierze sposób postępowania zależy od zdolności chirurga, zaawansowania technicznego ośrodka i zasobności portfela poszkodowanego (w przypadku zabiegów prywatnych trzeba się liczyć z dodatkowym kosztem biokomponentów). U osób młodych jest pewne pole do popisu gorzej gdy staw ma zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe, jest potocznie mówiąc wyeksploatowany a duża masa ciała chorego wywiera ogromne ciśnienie na powierzchnie stawu.


Zszycie łąkotki

Zszycie łąkotki możliwe jest w strefie mocno unaczynionej (tz. red-red). Próbuje się zszywać łąkotki w strefie nie ukrwionej ale nie daje to dobrych rezultatów. Może jakiś efekt dadzą badania nad komórkami macierzystymi. Doświadczenia trwają a czas pokaże.

Do zszycia uszkodzonego fragmentu wykorzystuje się szwy i materiały biowchłanialne. Do zespolenia chirurdzy stosują między innymi: biowchłanialne kotwiczki, pinezki, strzałki, śruby. Mimo tak wielu metod zespoleń nie zawsze udaje się osiągnąć cel. Założone zespolenie może się rozerwać lub zrost może okazać się słabej jakości. Nie ma też możliwości aby sprawdzić czy gojenie przebiega prawidłowo. Wymagało by to częstego użycia artroskopu i powodowało niepotrzebne cierpienia fizyczne i psychiczne chorego.

lokotki5.jpg

Jedna z metod zszycia łąkotki

lokotki6.jpg

Naprawa za pomocą biowchłanialnych strzałek


Protezy kolagenowe

Łąkotki kolagenowe coraz częściej pojawiają się w ofercie specjalistycznych klinik. Jak na razie z przeszczepów kolagenowych może skorzystać tylko wybrana grupa docelowa.

lokotki7.jpg
Kolagenowe implanty łąkotek

Predyspozycje do implantu:

> Brak poprawy w dotychczasowym leczeniu zachowawczym
> Wiek do 40 lat
> Stabilność więzadłowa
> Prawidłowa oś stawu
> Nieznaczne zmiany zwyrodnieniowe stawu
> Równoczesny zabieg naprawy ACL
> Nie podlegające naprawie duże uszkodzenia u osób młodych

W przypadku implantów kolagenowych konieczne jest zachowanie rogów łąkotek. Po wszczepieniu i przyszyciu go do pozostałego fragmentu łąkotki w jego maleńkie otworki zaczynają wrastać komórki biorcy. Po roku do dwóch lat od operacji tkanka, która z nich powstaje, zastępuje w całości implant. Implanty łąkotkowe stosowane są od niedawna dlatego nie ma jeszcze badań świadczących o dużej skuteczności tej metody. Nie jest wiadome czy w perspektywie lat faktycznie opóźniają one proces degeneracji stawu.


Zabieg czy fizjoterapia ?


Jeśli mamy do czynienia z małym uszkodzeniem w strefie dobrze ukrwionej np. w przyczepie do torebki stawowej lub w urwaniach podłużnych do 8 mm można zastosować leczenie zachowawcze tj. unieruchomienie kończyny lub/i wyciąg. W przypadku unieruchomienia należy dbać o mięsień czworogłowy ćwicząc go izometrycznie a w fazie poprawy z oporem. Program fizjoterapii zaczyna się po okresie 2-4 tygodni po uszkodzeniu. Ćwiczenia można rozpocząć po ustąpieniu stanu ostrego. Po około 5-6 tygodniach można rozpocząć normalną aktywność ruchową. Jeśli po 2 – 3 miesiącach ból się nie zmniejsza i dalej utrzymują się dolegliwości należy pomyśleć o interwencji chirurgicznej.

Cięższe uszkodzenie łąkotki jest urazem mechanicznym, wymaga opanowania krwiaka i natychmiastowej interwencji. Jeśli uszkodzeniu uległo więzadło krzyżowe kolana to jeszcze bardziej przemawia to za zabiegiem.

Powrót do aktywności po zabiegu usunięcia uszkodzonego fragmentu łąkotki to ok. 2-4 tyg.
W przypadku zszycia unieruchomienie stosuje się na 3-4 tyg. W czasie leczenia przez pierwsze 2 tyg. nie należy obciążać kończyny. Pierwsze przysiady można wykonać dopiero po upływie 3 miesięcy. Zaleca się aby do aktywności sportowej wrócić nie wcześniej niż po 4 miesiącach od zabiegu.

Po zabiegu mija trochę czasu aż kolano dojdzie do siebie. Uraz pozostawia następstwo w psychice powodując oszczędzanie kończyny. Przez jakiś czas może pojawiać się ból podczas obciążania kończyny lub wysięk w stawie po treningu. Z reguły mija po zmniejszeniu obciążeń treningowych. Nie jest dobrym rozwiązaniem ciągłe usuwanie płynu surowiczego z kolana ponieważ każde wbicie igły, każda artroskopia zaburza naturalną florę bakteryjną kolana. Należy zastanowić się dlaczego tak się dzieje, szukać innego rozwiązania lub poprosić o konsultację innego lekarza. Warto jeszcze podkreślić, że nie może być mowy o ćwiczeniach ze znacznie ocieplonym, bolącym stawem. Taki stan może oznaczać infekcję stawu.

W czasie treningu pomocne są opaski uciskowe zakładane na kolano lub stabilizatory. Dobrej jakości stabilizator zagwarantuje nam:

- ograniczenie z możliwością regulacji ruchów zgięcia, wyprostu, rotacji
- ogólną stabilizację stawu
- odciążenie stawu kolanowego
- stabilizację rzepki

lokotki8.jpg
Stabilizator z regulacją zakresu ruchomości

Po zabiegach operacyjnych należy dążyć do jak najszybszej fizjoterapii. Fizjoterapia stosowana w czasie rekonwalescencji ma za zadanie zapobiec „zrostom w stawie”, wzmocnić siłę mięśni, poprawić zakres ruchomości w stawie. Nie można zapominać o intensywnych ćwiczeniach zdrowej kończyny. Będzie to miało wpływ na szybszy powrót chorego kolana do sprawności. Przede wszystkim należy dążyć do poprawy stabilizacji oraz „czucia kolana”. Pomocne są ćwiczenia z taśmami elastycznymi, na niestabilnym podłożu oraz metodą PNF. Czasami kiedy przez dłuższy czas pojawia się wysięk niezbędne jest zrzucenie wagi ciała. Z zabiegów fizykoterapii stosuje się: magnetotron, terapuls, ultradźwięki, prądy oraz laseroterapię punktowo w celu zmniejszenia bólu, szybszej regeneracji uszkodzeń oraz resorpcji wysięków. Również krioterapia oraz coraz częściej stosowany kinesiotaping dają dobre rezultaty. Nie ma jakiegoś określonego standardu fizjoterapii po uszkodzeniu łąkotek, ponieważ podejście do każdego przypadku jest różne i nie sposób określić długości leczenia. W programowaniu fizjoterapii bierze się pod uwagę rozległość uszkodzenia, stabilność naprawy oraz wiele innych czynników.

Środki przydatne do rekonwalescencji:

- stabilizator na goleń i udo lub na staw kolanowy (z możliwością regulacji zakresów ruchomości)
- opaska (uciskowa) na kolano (może być też magnetyczna)
- chłodzące okłady żelowe ColdPack (najlepiej duże jak kartka A4; do kupienia w sklepach medycznych)
- gumowa poduszka do ćwiczeń równowagi (powinna być w gabinecie fizjoterapii; do kupienia w sklepach internetowych)
- elastyczne taśmy do ćwiczeń (TheraBand lub innej firmy)
- hantle
- suplementy i odżywki białkowe

Rodzaj ćwiczeń i ich intensywność dobierane są TYLKO po konsultacji z fizjoterapeutą i prowadzącym lekarzem.
Jeśli leczenie nie przynosi efektów, pojawia się ciągły ból, obrzęk a kolano jest ocieplone konieczna może się okazać rewizja stawu.


Dyskusja
FoxXyx
17.01.2014
Cieszę się niezmiernie, że odpisałeś. Taki przeszczep robią ludziom do 40 roku życia i bierze się pod uwagę jak bardzo jest już zużyty staw. Kiedyś to w ogóle sądzono że łąkotka nie jest potrzebna więc ją wycinali i nie bawili się zbytnio, więc Tobie zrobili podobnie. Zresztą, kilka artykułów polecam, które otworzyły mi oczy:
http://pulsmedycyny.pl/2586443,43170,lakotka-do-wymiany
http://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/ ... otek-udane
http://www.tomaszpiontek.rehasport.pl/d ... eracja.pdf

Wniosek mi się nasunął prosty - muszę się starać o ten przeszczep w przyszłości, choć na razie nei wiem czy jest to refundowane..
Ale sam mówisz że nie oszczędzasz się, widzę dużo sportu i nic Ci nie jest..więc daje mi to małą nadzieję, tym bardziej że ja już wyczynowy sport wybiłem sobie z głowy ze 3 lata temu po mojej rekonstrukcji więzadła, bo jakieś nieswoje było to kolano później..
I moze mój przypadek jest nieco poważniejszy bo miałem to kolano kilka razy skręcone..a jak to u Ciebie wyglądało ?
Co masz na myśli mówiąc że rehabilitacja byłą bolesna? I czemu od razu nei zacząłeś wzmacniać nóg? Wiem, że to był kawał czasu temu...ale czy mogłeś zginać nogę zaraz po tym? Mi lekarz powiedział, że mogę i faktycznie do 90st zginam, ale jest opuchlizna - wiadomo.
Zastanowiłeś mnie jeszcze sposobem w jaki dbasz o nogi - dlaczego akurat 3miesięczne cykle i jak one wyglądają? Ja myslałem ze jestem skazany na cwiczenie nóg ( po takich przejściach) chyba codziennie przez najbliższe pół roku. A później regularnie tzn np. 2x wtyg robić nogi na siłowni + rower na tygodniu rekreacyjnie, ale chyba nie wolno mi bbędzie całkiem przestać ćwiczyć nogi - co o tym sądzisz?
Tym właśnie jestem trochę załamany, bo będę musiał mieć dużo motywacji...a kariera moja na 100m zapowiadała się obiecująco, jako 14 latek biegałem 11.50, jednak trenerzy w ogóle nie patrzą na zdrowie zawodnika, więc tak się często dzieje jak w moim przypadku.
Ostatnie pytanie - czy przykłądałeś jakąś taką pedantyczną wagę do rozciągania swojej nogi, odbudowania jej,wzmocnienia I BARDZO WAZNEGO ĆWICZENIA GŁEBOKIEGO CZUCIA by nic złego Ci się nie przytrafiło? Bo przyczyną kontuzji w dużym stopniu są takie właśnie niuanse jak nierówne siły pomiędzy psozczególbymi głowami mięsni nóg, rozciągnięcie itp i chciałbym poznać też opinię na ten temat od kogoś doświadczonego.
Pozdrawiam
Piotr_Z
16.01.2014
Zabieg miał miejsce ponad 20 lat temu i wówczas miałem kilka lat mniej niż Ty obecnie. Nie zastanawiałem się nad rekonstrukcją, zresztą nie wiem czy to robią takim starcom (prawie 4 dychy na karku) jak ja :-) - może Ty wiesz czy robią?
Co do dolegliwości to rehabilitacja po zabiegu była bolesna, potem przez kilkanaście tygodni nic nie robiłem w sensie wzmacniania, dopiero potem wzmacnianie nóg. Jakiś wielkich ud to nie mam, natomiast staram się robić takie 3 miesięczne sesje na wszystkie mięśnie nóg (co kilka miesięcy). Obecnie nie czuje żadnych dolegliwości związanych z brakiem tej łąkotki, jedynie co, to przy przysiadach na jednej nodze, jak robię je na lewej (to ta wybrakowana) to jakby podświadomie wykonuje je ostrożniej. Co do zabiegu rekonstrukcji to w żadnym stopniu nie doradzę Ci co masz robić, myślę, że poznaj opinię kilku lekarzy, może też kilku rehabilitantów i sam zdecyduj. Ja po ponad 20 latach od zabiegu biegam, pływam, wspinam się czasami i jeżdżę na nartach. Nie traktuje się w żadnym razie ulgowo a co dalej będzie - zobaczymy.
Nie masz się czym załamywać, no chyba, że byłeś na drodze do kliku rekordów świata w bieganiu :-).
Pozdrawiam,
Piotr.
FoxXyx
15.01.2014
Do Piotr_Z:
Jeśli jakimś cudem zajrzysz jeszcze tutaj, to bardzo proszę o Twój komentarz, ponieważ mam ten sam problem a Twoja wypowiedź, która jest jedyna pośród licznych opinii o pewnym zwyrodnieniu, dała mi małą iskrę, że może dam radę normalnie funkcjonować...

Jak Twoje kolano ma się na stan dzisiejszy, nie odczuwasz żądnych dolegliwości w związku z wycięciem łąkotki?
Jestem tuż po artroskopii i niestety też mi usunęli przyśrodkową w całości, (w przeszłosci miałem rekonstrukcje ACL, ale to było 4 lata temu ), mam 19 lat i obawiam się o moją przyszłość. Na razie czeka mnie z pewnością ciężka rehabilitacja, ale już myślę by poszukać kliniki w której robią przeszczep łąkotki, jak będę zdrowy. Może martwię się na zapas, bo 2 dni temu miałem jeden zabieg a już szukam inf o drugim... ale powiedz co myślisz o przeszczepie ? Nie zastanawiałeś się by działać w tym kierunku? Specjaliści jednym chórem się zgadzają że brak łękotkiprowadzi to do zwyrodnienia.. I tu kolejne pytanie - czy da się to zminimalizować budując duże i silne uda ?

Z góry serdeczne dzięki !
Piotr_Z
14.01.2014
Usunięto całą, uraz był samej łąkotki, wiązadla były OK
cecyla
14.01.2014
Do Piotr_Z:
A ile miałeś usuniętej tej łąkotki ? jakiś nieznaczący kawałeczek czy całą? Miałeś uraz jakiegoś więzadła czy tylko uraz samej łakotki ?
Piotr_Z
16.05.2013
Wiem, że "odgrzewam kotleta" ale chciałem wtrącić swoje trzy groszę i dodać osobom z uszkodzoną łąkotką trochę wiary w siebie. Mam ponad 35 lat w wieku około 18 lat usunieto mi łąkotke przyśrodkową w lewej nodze, nie będe rozpisywał się o rehabilitacji bo było to dawno ale cholernie bolało. Chciałem tylko napisać, że biegam od października 2012, do tego czasu w miarę regularnie dbałem o mięśnie nóg (siłownia, narty, czasem rower, spacery). Pierwsze biegi to 4-5 km truchtu ale celem był Półmaraton Warszawski 2013 który przebiegłem (z grypą) w czasie 1:58. W trakcie przygotowań biegało mi się na tyle swobodnie, że około lutego gdy pojawiła sie informacja o Orlen Marathonie postanowiłem trochę zmodyfikować plan trenigowy i spróbować treningów pod maraton. Max co biegałem na treningach to 26 km (wiem, tochę mało jak na trening do maratonu) ale wystartowałem z chęcią zmierzenia się z dystansem 42 km i udało się! Czas (5:40) był dla mnie mało istotny chciałem maraton przebiec od początku do końca, bez maszerowania - ciągłym biegiem.
Nie mam żadnych dolegliwości związanych z kolanem a następny cel to Maraton Warszawski poniżej 4 h.
mateo1994
27.11.2011
Nie dawno zerwałem sobie łękotke i i tutaj mam ROZPOZNANIE

ROZPOZNANIE
S83.2- ROZDARCIE ŁĄKOTKI, ŚWIEŻE
ROZPOZNANIE OPISOWE
USZKODZENIE ML KOLANA PRAWEGO TYPU RĄCZKI OD WIADRA Z UWIEŻNIECIEM
CHONDROMALACJA RZEPKI KOLANA PRAWEGO II st. /S83.2/
ZASTOSOWANIE LECZENIE
DORAZNE UNIERUCHOMIENIE W SZYNIE TRANSPORTOWEJ
W DNIU 11.11.2011R ARTOSKOPIA STAWU KOLANOWEGO PRAWEGO, ODPROWADZENIE UWIEZNIETEJ ŁĄKOTKI BOCZNEJ, SZWY ŁĄKOTKI (2X FASR FIX 1X INSIDUE-OUT)+ STABILIZATOR STAWU KOLANOWEGO PRAWEGO DAM RADE W

CO MYŚLICIE O TYM DAM RADE WRÓCIC DO SPORTÓW WALKI NP I DO BIEGANIA???
szybki.z
20.10.2011
Witam,
Poprzedniego lata niestety stanąłem dość niefortunnie i uszkodziłem więzadła. Na początku oczywiście zapewniano mnie, że to nic poważnego i szybko przejdzie – mimo zastosowania leczenia ból nie zniknął. Próbowałem wielu rzeczy, ale prawdziwym rozwiązaniem moich boleści okazała się dopiero terapia PST. Więcej info o PST znajdziecie na pst-polska.pl Gorąco polecam!
L
grzechu_wroc
02.07.2010
pkrzysiekp napisał(a):
(...)bardziej dolega mi kolano zdrowe niż uszkodzone.


pewnie przez to, że ludzie nawet nieświadomie starają się oszczędzać chore miejsca przerzucjąc część obciążeń na te zdrowsze.
pkrzysiekp
02.07.2010
W lipcu u.r. zerwałem wiązdła krzyzowe przednie, uszkodziłem boczne oraz łąkotkę. Pierwsze diagnozy stwierdzały konieczność operacji na rekonstrukcję ACL i usunięcia łąkotki, co wiązało by się z roczną przerwą w bieganiu. W wyniku rehabilitacji oraz odpowiednich ćwiczeń wzmacniających mogę biegać bez wiązadła i z uszkodzoną łąkotką - bez grania w piłkę i jazdy nartach. W chwili obecnej po urazie przebiegłem CM i kolano wytrzymało. Przygotowuję się do MW, staram się biegać po miękiej nawierzchni i bardziej dolega mi kolano zdrowe niż uszkodzone. Podsumowując to każde uszkodzenie jest inne i cały problem polega w lekarzu, który weźmie na siebie odpowiedzialność (tylko moralną) czy dany uraz leczyć w ten czy inny sposób. Dlatego cała sztuka to odpowiedni dobór lekarza, który ma za sobą dużą praktykę w leczeniu tego typu urazów.
odpowiedz  zobacz wszystkie komentarze

Zdrowie

  • Bieganie a wady wzroku - soczewki kontaktowe i ...
  • Radzimy, jak trenować podczas letnich upałów
  • Napoje gazowane - dobro czy zło dla biegacza?
  • Wpływ Integracji Strukturalnej na biomechanik...
  • Jak sobie radzić z kolką?
  • Krępujący problem biegacza
  • Dieta biegacza - w poszukiwaniu złotego środka
  • Jak walczyć z upałem podczas biegania?
  • Jak bezpiecznie biegać podczas ciąży?
  • TOP 7 - najlepsze posiłki dla biegaczy
  • Owoce dla biegaczy
  • Czy biegacz może pić alkohol?
  • 27 proc. z nas łapie kontuzję w pierwszym rok...
  • Przechowywanie próbek przez 10 lat ma pomóc w...
  • Plan diety na dzień startu
  • Bieganie w upale – sprawdź jak trenować bez...
  • Najważniejsza jest obserwacja własnego organizmu
  • Superfood dla balansu, czyli co jeść, by bieg...
  • Wszystko, co musisz wiedzieć o działaniu supl...
  • Odżywki i suplementy w bieganiu (wprowadzenie)
  • Po co nam suplementy? Test i konkurs!
  • Alergia - niechciany towarzysz biegacza
  • ALE okazja! Zgarnij bidon za zakupy
  • Stewia kontra cukier - co lepsze dla biegacza?
  • Treningi kontra anemia
  • Co jeść, aby nie spalać mięśni?
  • Cała prawda o słodzikach
  • Problemy ze ścięgnem Achillesa - co robić?
  • Jak zdrowo… przytyć?
  • ALE – nowa, interesująca marka suplementów ...
  • Termoregulacja! Co dzieje się z nami podczas b...
  • Patenty na jedzenie w dniu zawodów
  • Przepis na sportowy sukces - premiera książki...
  • Aktywnie i bez urazów?
  • Co by było, gdyby 40 milionów Polaków przebi...
  • Niski poziom tkanki tłuszczowej a trening
  • Ładowanie węglowodanów przed startem - porad...
  • Bieganie w mieście nie jest zdrowe?
  • Zaproszenie na badania wydolnościowe
  • Masz cukrzycę? Bieganie ułatwi Ci życie
  • Polskie biegaczki o trenowaniu podczas ciąży
  • Biegaczu, badać się czy nie badać? Oto jest ...
  • Bieganie zmniejsza ryzyko osteoporozy?
  • Woda - skarb, którego nie doceniamy
  • Solanka - w czym tkwi sekret jej popularności?
  • Biegacze to prawdziwi twardziele?
  • Shin splints, czyli bóle piszczeli
  • 40 rzeczy, które powinniście wiedzieć o jedz...
  • Powrót do treningów po kontuzji kolana
  • Czy z bólem pleców można biegać?
  • Obiegnij depresję szerokim łukiem
  • Wszystko, co biegacz powinien wiedzieć o astmie
  • Dietetyk tłumaczy dlaczego biegacze chorują
  • Bieganie w parku odstresowuje
  • Ultramaratończycy zdrowsi od innych
  • Nowoczesne kobiety - coraz mniej ruchu, coraz w...
  • Maraton... jedzeniowy – jak nie przytyć w Ś...
  • Z czego bierzemy paliwo do biegania?
  • Dietetyk radzi jak nie utyć w Święta
  • Na tropie idealnej diety biegacza
  • Chcesz uniknąć kontuzji? Trenuj w różnych b...
  • Lepiej długo i wolno niż krótko i szybko?
  • Panie po menopauzie – czy powinny biegać?
  • Indeks Glikemiczny - przewodnik dla biegacza
  • Buty a kontuzje u biegaczy
  • Czy starsi biegacze potrzebują suplementów bi...
  • Roller, czyli nowa metoda automasażu
  • Kobiety lepiej radzą sobie z utrzymywaniem tem...
  • Dieta bezglutenowa u biegacza, kiedy warto ją ...
  • Tyle diet – którą wybrać?
  • Witamina D3 - w niej tkwi moc biegacza?
  • Ile masz lat, a ile lat ma Twój organizm? Spra...
  • Chcesz schudnąć? Zielona herbata Ci nie pomoże
  • Potreningowa kąpiel w lodowatej wodzie – to ...
  • Ból Achillesów może być związany z mięśn...
  • Triatloniści są bardziej odporni na ból
  • List od czytelnika: Biegaj z sercem
  • Refleksje po wypadku śmiertelnym podczas Biegn...
  • Dieta, która pomoże uniknąć kontuzji
  • Kofeina poprawia naszą wydolność?
  • Jak dojść do siebie po maratonie?
  • „Biegaj zdrowo. Poradnik medycyny biegowej”
  • Starsi biegacze potrzebują treningu siłowego
  • Co jeść, aby zrobić "życiówkę" w maratonie?
  • Wyczynowi sportowcy bardziej narażeni na probl...
  • Jak przegonić raka tam, gdzie... raki zimują?
  • Przekąska po wieczornym treningu
  • Wpływ maratonu na wybrane parametry krwi
  • Menu, które pomoże schudnąć
  • Bieganie a cholesterol
  • Kiedy spalimy najwięcej kalorii?
  • Jak kofeina zwiększa moc biegacza?
  • Zasłabnięcia podczas biegu - gdzie leży prawda?
  • Bieganie boso kontra buty
  • Problemy żołądkowe podczas biegania
  • O co biega wątrobie?
  • Czy wiesz, że Twój tłuszcz ma swój rozum?
  • Czy picie wody podczas biegania chłodzi organizm?
  • Bieganie pomaga chorym na raka piersi?
  • Jak biegać w upale by zachować "zimną głowę"?
  • bkk_1.jpg

    Przebiegniety dystans:
    km

    Twoja waga:
    kg

    Spalilas (-es):
    kilokalorii [kcal]


    marszalek_osteopata_240_gif.gif
    ortoreh_240.jpg