World Athletics bierze się za „transfery” lekkoatletów do Turcji. 11 wniosków o zmianę obywatelstwa odrzuconych
Komisja ds. Weryfikowania Zmian Narodowości przy World Athletics (World Athletics Nationality Review Panel) odrzuciła wszystkie wnioski jedenastu gwiazd światowej lekkiej atletyki, z mistrzami olimpijskimi i medalistami mistrzostw świata, którzy chcieli zmienić swoje obywatelstwo na tureckie. Rząd Turcji poprzez jeden z klubów przeprowadzał rekrutację wśród czołowych lekkoatletów świata, m.in. z Jamajki, Kenii czy Rosji, obiecując lukratywne kontrakty w zamian za zmianę obywatelstwa i walkę o medale olimpijskie w Los Angeles 2028 r. już dla Turcji.
Uzasadniając swoją decyzję Komisja uznała, że zgoda w tych przypadkach naruszałaby i podważała wymogi i przepisy będące podstawą dokonywania zmian narodowości, stosowanych w tym wypadku przez World Athletics.
Komisja stwierdziła, że wnioski były częścią skoordynowanej strategii rekrutacyjnej prowadzonej przez rząd Turcji, działający za pośrednictwem klubu w całości należącego do rządu i finansowanego przez rząd, mającej na celu przyciągnięcie zagranicznych sportowców poprzez lukratywne kontrakty. Celem tej strategii było ułatwienie transferów, kupienia lojalności i skłonienie danych sportowców do reprezentowania Turcji w zawodach międzynarodowych w kolejnych latach, w tym na Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles w 2028 roku.
Brigit Kosgei wygrywając maraton Abu Dhabi w 2023 r. Turczynką nie zostanie w najbliższym czasie.
Biorąc pod uwagę wspólne cechy wszystkich wniosków, komisja dokonała ich łącznej oceny i stwierdziła, że takie podejście jest niezgodne z podstawowymi zasadami regulaminu. Zasady te mają na celu ochronę wiarygodności zawodów międzynarodowych, zachęcenie federacji członkowskich do inwestowania w rozwój krajowych talentów oraz utrzymanie wiary sportowców, że reprezentacje narodowe nie są tworzone głównie w drodze rekrutacji zewnętrznej.
W wyniku podjętych decyzji sportowcy (wskazani poniżej) nie mogą reprezentować Turcji w zawodach międzynarodowych ani innych istotnych wydarzeniach. Komisja podkreśla przy tym, że nie uniemożliwia tym sportowcom udziału w jednodniowych mityngach lub biegach ulicznych w charakterze prywatnym lub klubowym, ani zamieszkania i trenowania w Turcji.
The World Athletics Nationality Review Panel has today refused the applications of 11 athletes seeking to transfer their allegiance to Türkiye.
Przepisy World Athletics dotyczące zmiany narodowości są uregulowane przez warunki, które musi spełnić sportowiec, aby reprezentować Federację będącą częścią World Athletics, by wreszcie móc startować w zawodach międzynarodowych (takich jak mistrzostwa świata czy igrzyska olimpijskie). Chociaż obywatelstwo jest punktem wyjścia, stosowane są dodatkowe kryteria, aby zapewnić autentyczną więź między sportowcem a krajem, który reprezentuje, oraz chronić integralność, wiarygodność i rozwój sportu na całym świecie.
Osoby, których wnioski o zmianę obywatelstwa na tureckie zostały odrzucone, to:
Catherine Relin (Selin Can) Amanang’ole (Kenia) – brązowa medalistka Ulicznych Mistrzostw Świata w Rydze 2023 r. w półmaratonie i czwarta zawodniczka mistrzostw Ameryki Północnej w półmaratonie w Buenos Aires 2022 r. 23-letnia biegaczka o rekordach 30:07,42 na 10000 m (Eugene 2024), 1:05:39 w półmaratonie (Barcelona 2023) i 2:20:34 w maratonie (Abu Dhabi 2024), w tym sezonie startowała dwa razy – 14 lutego w przełajach na 10 km w Eldoret (33:51) i 15 marca w półmaratonie w Szanghaju (1:07:02), gdzie przegrała pierwsze miejsce o 1 sekundę z Etiopką Asmarech Anley.
Brian Kibor (Kenia) z rekordami życiowymi 27:29,38 na 10 000 m (w 2025 r.), 14:00 na 5 km (w 2021 r. w Lille), 27:05 na 10 km (Castellón 2025) i 58:39 w półmaratonie (Walencja 2025). W tym roku zdążył przebiec już trzy „połówki” w czasie 1:00:49, 1:00:09 i 1:05:28.
Brigid Kosgei (KEN) – była rekordzistka świata w maratonie (2:14:04 z 2019 r. w Chicago) i wicemistrzyni olimpijska z Tokio (2:27:36), z rekordami życiowymi 15:09 na 5 km (po drodze w biegu na 15 km), 30:58 na 10 km i 1:04:49 w półmaratonie (z 2020 r.). W tym roku wygrała maraton w Tokio z czasem 2:14:29, a w poprzednim sezonie była na podium maratonów w Szanghaju, Sydney i Hamburgu.
Ronald Kwemoi (KEN) – wicemistrz olimpijski na 5000 m z Paryża, siódmy zawodnik mistrzostw świata 2019 r. na 1500 m i brązowy medalista mistrzostw Afryki w 2014 r. W 2013 r. brał udział w mistrzostwach świata w przełajach w Bydgoszczy, gdzie ekipa juniorów z nim w składzie zdobyła srebro (on sam był 9. z czasem 21:58 na około 8 km). Jego rekordy życiowe to 3:28,81 na 1500 m (rekord świata juniorów z 2014 r.), 7:28,73 na 3000 m, 13:02,56 na 5000 m i 27:16 na 10 km. W ubiegłym sezonie startował niewiele (5 razy na bieżni), a ostatni jego występ był 1 czerwca 2025 r.
Sofia Jakuszyna (Rosja). 20-letnia Rosjanka startuje ostatnio w USA, zarówno w siedmioboju i pięcioboju halowym, jak i w poszczególnych konkurencjach indywidualnie. Rosjanka wspiera też dość często uczelniane sztafety Texasu. W siedmioboju posiada rekord Rosji w kategorii U18 (6101 pkt. z 2023 r. w Moskwie) i rekord świata juniorek (U20) w pięcioboju halowym (4556 pkt. z 2025 r. w College Station w USA). W siedmioboju startując w ubiegłym roku w Stanach Zjednoczonych uzbierała 6260 pkt.
Nelvin (Can) Jepkemboi (Kenia) – 24-letnia biegaczka nie ma większych sukcesów międzynarodowych, ale jej rekordy życiowe są bardzo obiecujące. 29:45 na 10 km z lutego 2026 r. w Castellón, gdzie zajęła 2. miejsce, 14:48 na 5 km (z 2024 r. w Lille) i z 1:11:09 w półmaratonie.
Favour Ofili (Nigeria) była szósta na igrzyskach w Paryżu na 200 m, czwarta z nigeryjską sztafetą na MŚ w 2022 r., zdobywała też medale w kategoriach juniorskich (brąz na 200 m i dwa w sztafetach). Jej rekordy życiowe (7,14 na 60 m w hali, 10,87 na 100 m, 21,96 na 200 m i 51,49 na 400 m) to naprawdę szybkie bieganie, szczególnie jako podpora sztafet. Jej zmianę obywatelstwa torpedowała od jakiegoś czasu Federacja Lekkiej Atletyki w Nigerii.
Wayne Pinnock (Jamajka) – to wicemistrz olimpijski z 2024 r. w Paryżu, wicemistrz świata z 2022 r. i halowy wicemistrz świata z 2025 r. (8,29) w skoku w dal (rekord życiowy 8,54 na stadionie i 8,40 w hali – wyrównany rekord kraju). W sezonie 2026 nie startował.
Jaydon Hibbert (Jamajka) – czwarty zawodnik igrzysk olimpijskich w Paryżu w trójskoku (17,61), dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów (złoto w 2022 r. i srebro w 2021 r.) z rekordem świata juniorów (17,87 m z wiatrem +1,3 m/s) i 17,54 w hali w Albuquerque w 2023 r.(halowy rekord świata juniorów). Od dwóch lat nie startował (opuścił sezon 2025 i jak dotąd tegoroczny).
Rajindra Campbell (Jamajka) – brązowy medalista olimpijski z Paryża w pchnięciu kulą (rekord życiowy będący rekordem kraju to 22,31), w tym roku był m.in. drugi na mityngu halowym w Madrycie (21,94), nieźle rzuca też dyskiem (58,73).
Rojé Stona (Jamajka) – mistrz olimpijski w rzucie dyskiem z 2024 r. w Paryżu, który rekord życiowy uzyskał kilka dni temu w słynnej Ramonie w Oklahomie w USA (70,66). Wcześniej w tym roku był 3. w Melbourne z 64,60.
