Sprawdź: Bezpłatne plany treningowe
Partnerem Podcastu Jest Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
Sytuacja, którą zna niemal każdy biegacz uliczny. Kończysz zawody, patrzysz na wynik, a potem zerkasz na zegarek i widzisz coś, co od razu budzi wątpliwości. Miało być 10 kilometrów, a GPS pokazuje 10,18. Miało być półmaraton, a na ekranie nagle pojawia się więcej metrów, niż się spodziewałeś. Wtedy pojawia się pytanie, które po zawodach wraca jak bumerang: czy organizator źle zmierzył trasę?
Nowy odcinek wideo edukacyjnego bierze na warsztat właśnie ten temat i robi to w sposób, który porządkuje chaos, obala popularne mity i pozwala spojrzeć na bieganie uliczne z dużo większym zrozumieniem.
Dla wielu amatorów GPS jest dziś podstawowym źródłem prawdy o treningu i starcie. To naturalne — zegarek pokazuje tempo, dystans, ślad biegu, tętno, a często także każdy najmniejszy szczegół wysiłku. Problem w tym, że w przypadku oficjalnego pomiaru trasy biegowej jego wskazanie nie jest rozstrzygające.
Film pokazuje bardzo jasno, że trasy uliczne nie są mierzone zegarkiem, nie są sprawdzane „na oko” i nie wyznacza się ich środkiem jezdni. Oficjalny pomiar odbywa się według precyzyjnych procedur, z użyciem skalibrowanego roweru wyposażonego w specjalistyczny licznik. Trasa mierzona jest po najkrótszej legalnej linii, czyli tak, jak teoretycznie powinien pobiec zawodnik chcący pokonać dokładnie zadany dystans.
I tu zaczyna się najciekawsza część całej historii.
Bo większość biegaczy nie porusza się idealnie po tej linii, według której wykonano pomiar. W praktyce omijamy innych uczestników, wbiegamy szerzej w zakręty, czasem nie ścinamy łuku, czasem na moment schodzimy bardziej na zewnętrzną stronę trasy. Do tego dochodzą naturalne niedoskonałości sygnału GPS — szczególnie w mieście, wśród wysokich budynków, drzew i zakłóceń.
W materiale wybrzmiewa też bardzo ważna zasada: trasa nie może być krótsza niż zadeklarowany dystans. To absolutny fundament. Właśnie dlatego w pomiarze stosuje się tzw. short course prevention factor, czyli margines bezpieczeństwa.
W praktyce oznacza to, że do pomiaru dodaje się niewielki zapas — tak, aby uniknąć sytuacji, w której trasa mogłaby okazać się minimalnie za krótka. Z punktu widzenia sportu to kluczowe. Za krótka trasa podważałaby wartość wyników, atestu, a w skrajnych przypadkach mogłaby przekreślić uznanie świetnych rezultatów.
Nawet świetny asfalt, dobra pogoda i mocna obsada nie wystarczą, jeśli profil trasy daje zbyt dużą przewagę. Istnieją konkretne reguły dotyczące maksymalnego spadku wysokości czy odległości między startem a metą w linii prostej. Wszystko po to, by wynik był sportowo uczciwy i porównywalny z innymi osiągnięciami.
Partnerem Podcastu Jest Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
