Sprawdź: Bezpłatne plany treningowe
Klaudia Adamek uzyskała kwalifikację olimpijską w bobslejowej dwójce. Wkrótce zostanie pierwszą Polką, która zaliczy udział zarówno w letnich, jak i zimowych igrzyskach. Nasza sprinterka była wcześniej członkinią lekkoatletycznej sztafety 4 × 100 metrów w Tokio.
Linda Weiszewski (pilotka) i Klaudia Adamek (rozpychająca) startują razem w bobslejach od 2024 roku. Współpraca układa się bardzo dobrze. Już po roku wspólnych treningów zdobyły brązowe medale mistrzostw świata juniorów. W tym sezonie do końca walczyły o kwalifikację na igrzyska i zmagania te ukończyły z sukcesem.
Panie są rówieśniczkami i znają się od lat, gdyż obie zaczynały przygodę ze sportem od lekkoatletyki. Weiszewski biegała płotki, była nawet mistrzynią Polski w kategorii młodziczek (100 m pł). Z sukcesami próbowała też sił w wieloboju i skoku w dal, zdobywając brązowe medale mistrzostw w swojej kategorii wiekowej. Po ukończeniu wieku juniorskiego nie kontynuowała tej ścieżki i zajęła się bobslejami. Po kilku latach namówiła do współpracy dawną koleżankę z bieżni.
Urodzona w Złotowie sprinterka triumfowała w młodszych kategoriach wiekowych na tych samych zawodach, na których sukcesy odnosiła Weiszewski. Adamek zdobyła w latach 2013–2017 aż 9 tytułów mistrzowskich na 60, 100 i 200 metrów.
Najlepszy w jej karierze był bez wątpienia rok 2021, kiedy, będąc jeszcze młodzieżówką, poprawiła życiówki na wszystkich powyższych dystansach i przebojem wdarła się do składu seniorskiej sztafety.
Niezwykłe osiągnięcie skompletowała podczas World Relays Silesia 2021. Stadion Śląski ujrzał, jak Klaudia w pół godziny zdobywa dwa medale MŚ sztafet — srebro w 4 × 100 m i złoto w 4 × 200 m. Warto dodać, że Paulina Guzowska, Kamila Ciba, Klaudia Adamek i Marlena Gola ustanowiły wtedy nadal aktualny rekord Polski 1:34,98.
Nie było więc wątpliwości, że ta zawodniczka znajdzie się w reprezentacji na igrzyska olimpijskie w Tokio. Start w Japonii był umiarkowanie dobry — choć Polki pobiegły najszybciej w sezonie, to nie zdołały awansować do finału (10. czas eliminacji), choć już samą kwalifikację uznano za sukces. Dla ciekawych, nasze panie biegły w składzie: Marika Popowicz-Drapała, Klaudia Adamek, Paulina Paluch, Pia Skrzyszowska.
Kolejne lata nie były już tak udane, przyszedł regres i po sezonie halowym 2024 Klaudia zdecydowała się zmienić dyscyplinę.
PS. Adamek nadal sporadycznie pojawia się na bieżni. W 2025 roku przebiegła treningowo na zawodach 100 metrów, w efekcie została sklasyfikowana jako 20. sprinterka w kraju.
Transfer ze sprintu do bobslejów nie jest niczym nadzwyczajnym. W ten sposób swoją olimpijską szansę wykorzystali Marcin Płacheta (Turyn 2006) czy Marcin Niewiara (Vancouver 2010). Wiele osób z sukcesem przenosi się do lodowej rynny ze względu na specyfikę sportu wymagającą podobnych cech jak w sprincie — eksplozywna moc na krótkim dystansie ma napędzić boba i nadać mu prędkość początkową, a masa i grawitacja robią swoje w trakcie ślizgu, podnosząc ją nieraz do 150 km/h.
Jak dotąd jedynie dwie kobiety zdołały w ten sposób wywalczyć medale zimowych i letnich igrzysk.
Amerykańska sprinterka Lauryn Williams, która przez dekadę odnosiła sukcesy na arenie międzynarodowej, to wicemistrzyni olimpijska na 100 metrów z Aten (2004) i złota medalistka w sztafecie 4 × 100 z Londynu (2012). Po kontuzji nie wróciła już na bieżnię, a zaczęła pojawiać się na torach bobslejowych. Po 2 latach została rozpychającą srebrnej dwójki bobslejowej z Soczi (2014). Sukcesy odnosiła też w kolejnym sezonie.
Niemiecka sportsmenka Alexandra Burghardt przeszła nieco inną drogę. Utalentowana sprinterka, mistrzyni kraju na 100 i 200 metrów, na jeden sezon przeskoczyła do bobslejów, aby wspomagać mistrzynię olimpijską, dzięki czemu Lisa Jamanka wraz z Burghardt zdobyły srebro igrzysk w Pekinie (2022). Następnie wróciła do sprintu i w tym samym roku została w Monachium mistrzynią Europy (4 × 100 m), a po 2 latach wywalczyła ze sztafetą 4 × 100 m brąz igrzysk w Paryżu (2024).
Natomiast jedynym sportowcem, który został mistrzem olimpijskim w zimowej i letniej dyscyplinie, pozostaje Eddie Eagan. Amerykanin triumfował w turnieju bokserskim w Antwerpii (1920) oraz w rywalizacji bobslejowych czwórek (Lake Placid 1932).
