Sprawdź: Bezpłatne plany treningowe
Aktualny rekord świata na 800 m w hali należy od 2002 r. do Jolandy Čeplak (1:55,82), która 5 lat później została zdyskwalifikowana za EPO. Drugi wynik w historii posiada Stefanie Graf, która w tym samym finałowym biegu w 2002 r. w Wiedniu przegrała różnicą 3 setnych sekundy, a 8 lat później dostała 2 lata dyskwalifikacji za przetaczanie krwi (choć, jak sama utrzymuje, pobrano jej krew, ale nie wstrzyknięto z powrotem). Najwyższy czas wymazać te wyniki z czoła tabel, a ma tego dokonać już w czwartek (19.02) aktualna mistrzyni olimpijska Keely Hodgkinson, która jedzie do Liévin we Francji z jasnym celem: ustanowienia nowego rekordu świata na 800 m. Z pomocą ma jej przyjść Anna Gryc, której zadaniem będzie poprowadzić pierwsze 400 m w 55,80.
Arena Stade Couvert w Liévin słynie z szybkiej bieżni, a potwierdził to w ubiegłym roku m.in. Jakob Ingebrigtsen, który ustanowił rekordy świata na dystansie 1500 m i mili. Z Polaków oprócz wspomnianej Gryc w biegu na 800 m zobaczymy też Annę Wielgosz, a także Pię Skrzyszowską na 60 m ppł. i Macieja Wyderkę na 800 m, a jego bieg poprowadzi Patryk Sieradzki (600 m w 1:17). Na 3000 m prowadzącą będzie Aleksandra Płocińska. Jednak głównym wydarzeniem wieczoru może być rekord świata na 800 m kobiet w ostatnim biegu wieczoru.
Meeting Hauts-de-France Pas-de-Calais w Liévin to przedostatni w tym roku mityng rangi World Athletics Indoor Tour Gold. Czwartek 19 lutego 2026 r. może zapisać się w historii dzięki kilku rekordom świata, a najbardziej prawdopodobny wydaje się atak Keely Hodgkinson na 800 m.
Po tym, jak rewelacyjnym wynikiem 1:56,33 Hodgkinson poprawiła z łatwością w miniony weekend w Birmingham o prawie sekundę swój własny rekord kraju na 800 m (dotąd 1:57,18 z 2023), Brytyjka dała jasny sygnał, że jest gotowa zaatakować rekord świata na cztery okrążenia w hali. Została od razu liderką tegorocznych tabel, a w hali tak szybko nie biegała żadna zawodniczka od 24 lat.
– To była świetna zabawa – powiedziała po biegu Hodgkinson. – Było trochę nerwów, bo to był mój pierwszy start od października zeszłego roku, ale lubię się ścigać – zwłaszcza że w zeszłym roku nie startowałam zbyt dużo. Jestem w naprawdę dobrej formie, najlepszej od dawna, więc chciałam jak najlepiej wykorzystać ten czas – przyznała.
– Planowaliśmy start w Liévin już sześć miesięcy temu, to jest główny cel, na którym się skupialiśmy. Staraliśmy się znaleźć kompromis i dobrze wykorzystać oba te starty. Cieszę się, że mogłam dobrze się „przetrzeć” przed przyszłym tygodniem – dodała aktualna mistrzyni olimpijska na 800 m.
Wynik 1:56,33 Hodgkinson uzyskała bez pomocy pacemakerów (czy to ludzkich, czy świetlnych), dlatego wielu ekspertów spodziewa się, że pobicie rekordu Čeplak będzie niemal formalnością. Hodgkinson wróciła niedawno z miesięcznego zgrupowania z klubem M11 Track w Potchefstroom w RPA i jest prawdopodobnie w najlepszej formie w życiu. Być może zbliży się nawet do rekordu świata z 1983 roku Jarmiły Kratochvílovej na otwartym stadionie, wynoszącego 1:53,28.
Hodgkinson w Birmingham nie dała z siebie maksimum, zostawiając to na czwartkowy bieg. Na rekord Čeplak „czai się” już jakiegoś czasu – w 2025 roku zorganizowano specjalne zawody w Birmingham, nazwane od jej imienia „Keely Klassic”. Głównym punktem programu miała być tam jej próba bicia rekordu świata na 800 m, ale biegaczka musiała z niej zrezygnować z powodu kontuzji.
Słowenka Jolanda Čeplak ustanowiła obecny rekord na XXVII Halowych Mistrzostwach Europy w Wiedniu, po zaciętym pojedynku ze Stefanie Graf z Austrii. Graf była nie tylko wspierana przez trybuny, ale przemawiały też za nią wyniki: miała już w dorobku srebrny medal olimpijski (Sydney 2000) z rekordem kraju (1:56,64) i srebro mistrzostw świata (Edmonton 2001), srebro halowych mistrzostw świata (Lizbona 2001) i brąz mistrzostw Europy na stadionie (Budapeszt 1998). W 2001 została wybrana lekkoatletką Europy, a w Wiedniu broniła złotego medalu halowych mistrzostw Europy z 2000 r. w Gandawie.
Čeplak większych osiągnięć wcześniej nie miała. W finale na 800 m w Wiedniu prowadziła od startu, pokonując 200 m w czasie 28,34, 400 w 57,34, a 600 w 1:16,68. Miejscowi kibice wstawali z miejsc, gdy Graf objęła prowadzenie na 150 m przed metą, jednak Čeplak odpowiedziała na ten atak, wygrywając na ostatnich metrach z minimalną przewagą 3 setnych sekundy (ostatnie koło miała w 29,14). Wyniki: złoto dla Čeplak z rekordem świata – 1:55,82, Graf tuż za nią – 1:55,85. Čeplak poprawiła swój rekord życiowy tego dnia o 1,36 sekundy, Graf o 0,55 s. Brązowa medalistka – Francuzka Elisabeth Grouselle dobiegła prawie 6 sekund za nimi (2:01,46). Zapis tego finału można obejrzeć tutaj:
Graf po tym biegu zdobyła jeszcze srebro halowych mistrzostw świata w kolejnym roku i na tym jej kariera praktycznie się zakończyła. Za to Čeplak zdobyła złoto mistrzostw Europy na otwartym stadionie w 2002 r. w Monachium, a następnie brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku. W tym samym roku zdobyła też srebro halowych mistrzostw świata w Budapeszcie, a ostatnim jej medalem był brąz z HME w Birmingham 2007. Później Słowenka odbywała karę zawieszenia za doping (EPO) w latach 2007–2009, a Graf została zawieszona na dwa lata w 2010 roku (manipulacje krwi). Ich wyniki w tabelach trwają jednak do dziś.
Halowe mistrzostwa Europy w Wiedniu w 2002 r. były bardzo udane dla reprezentantów Polski. Zdobyli tam bowiem 7 medali, w tym aż 4 złote, co dało trzecie miejsce w klasyfikacji medalowej (za Rosją i Hiszpanią). Mistrzami Europy zostali tam Marcin Urbaś na 200 m, Marek Plawgo na 400 m i Paweł Czapiewski na 800 m (obaj z rekordem mistrzostw, odpowiednio: 20,64 i 1:44,78; obaj biegli też w tych samych kolcach), sztafeta 4×400 m w składzie Plawgo, Piotr Rysiukiewicz, Artur Gąsiewski i Robert Maćkowiak) również z rekordem mistrzostw (3:05,50), srebro zdobyła sztafeta żeńska 4×400 m w składzie Anna Pacholak, Aneta Lemiesz, Anna Zagórska (obecnie Rostkowska) i Grażyna Prokopek, a brąz zdobył Maćkowiak na 200 m (20,77) i Monika Pyrek w skoku o tyczce (4,60).
Rywalki Hodgkinson w Liévin będą z najwyższej półki. Szwajcarka Audrey Werro, która prowadziła na listach światowych przed Brytyjką z czasem 1:57,27 z Belgradu, Etiopka Tsige Duguma – halowa mistrzyni świata z 2024 roku i srebrna medalistka olimpijska, Nigist Getachew – halowa wicemistrzyni świata z Nankinu 2025 oraz Anna Wielgosz – aktualna halowa mistrzyni Europy.
Hodgkinson startowała już w Liévin dwukrotnie, ostatnio w 2023 roku, a Duguma będzie broniła zwycięstwa sprzed roku. Werro, Duguma, Getachew czy Wielgosz raczej nie odpuszczą walki, jeśli tylko nadarzyłaby się taka okazja. Może być to więc sytuacja jak w 2002 r., gdy Graf naciskała na Čeplak. W idealnym biegu po rekord świata mogłaby sięgnąć któraś z rywalek Brytyjki, choć takie biegi jak w Wiedniu są raczej niespotykane.
– W przeszłości bardzo dobitnie mówiłam o chęci zdobycia tego rekordu – powiedziała Hodgkinson w zeszły weekend. – Czuję, że ten rekord czeka na pobicie właśnie przeze mnie. Na pewno podejmę więc taką próbę – zapowiedziała.
Čeplak skomentowała również próbę odebrania jej rekordu w tym tygodniu.
– Oczywiście życzę jej wszystkiego najlepszego i mam nadzieję, że uda jej się pobić mój rekord świata. Wierzę, że może to zrobić – przyznała.
W czwartek o 22:23 czasu polskiego, jako ostatni bieg wieczoru w Liévin, zaplanowano wyścig, który może okazać się najszybszym biegiem w historii kobiecego 800 m. Przy dobrym „polskim” prowadzeniu i walce do końca możemy być świadkami rekordów i pisania biegowej historii na nowo.
Listy startowe mityngu w Liévin 2026.
Źródła: worldathletics.org, athleticsweekly.com
