Rok 2025 zapisał się w historii lekkiej atletyki aż 19 rekordami świata, licząc osiągnięcia zarówno na stadionie, jak i w hali. Nie obyło się bez kontrowersji, bo szumnie zapowiadany Gram Sland Track organizowany przez Michaela Johnsona splajtował, zostawiając bez obiecanych pieniędzy organizatorów, menedżerów i zawodników. Z kolei na przyszły rok zapowiedziano „igrzyska dopingowe”, czyli Enhanced Games, gdzie będą mogli startować zawodnicy stosujący niedozwolone środki. Pod koniec roku szerokim echem odbiła się informacja o odebraniu Polsce mistrzostw Europy w Chorzowie w 2028 r., a w walce z Belgradem musimy ponownie ubiegać się o organizację tej imprezy.
Najważniejszymi imprezami sezonu były mistrzostwa świata w Tokio (1 medal dla Polski), halowe mistrzostwa świata w Nankinie (także 1 krążek), halowe mistrzostwa Europy w Apeldoorn (4 medale Polaków) i World Relays w Kantonie (po raz pierwszy w historii Polska wróciła bez medalu). Kolejne ważne imprezy odbyły się w Bochum – Letnia Uniwersjada (7 medali polskich lekkoatletów), w Madrycie Polska zdobyła srebro na Drużynowych Mistrzostwach Europy, w Bergen rozegrano Młodzieżowe Mistrzostwa Europy (U23), gdzie nasi rodacy zdobyli 4 medale, a mistrzostwa Europy juniorów w Tampere przyniosły 8 medali reprezentantów Polski. Nie sposób nie wspomnieć również o sukcesach naszych mastersów, którzy na halowych mistrzostwach świata w Gainesville na Florydzie zdobyli 30 medali, a na Maderze w mistrzostwach Europy na otwartym stadionie zdobyli łącznie 118 medali.
Rekordy świata poprawiły na stadionie w Eugene dwie Kenijki. Beatrice Chebet uzyskała na 5000 m 13:58,06 i jako pierwsza kobieta pobiegła poniżej 14 minut na „piątkę”, a jedną z jej pacemakerek była Polka – Klaudia Kazimierska. Drugi rekord padł tam łupem Faith Kipyegon na 1500 m (3:48,68). W konkurencjach technicznych rekordzistami byli Mykolas Alekna w rzucie dyskiem (75,56) i oczywiście Armand Duplantis w skoku o tyczce, który najpierw w hali we Francji skoczył 6,27, by później w Sztokholmie, Budapeszcie i na mistrzostwach świata w Tokio dokładać po centymetrze do swojego rekordu, który ostatecznie wynosi 6,30 m. W hali 8 lutego rekordy świata bili w Nowym Jorku Amerykanie – Grant Fisher na 3000 m (7:22,91) i Yared Nuguse na 1500 m (3:46,63). Tydzień później Jakob Ingebrigtsen odebrał Nuguse rekord na „półtoraka” (zmierzono mu międzyczas 3:29,63) podczas biegu na milę w Lievin (3:45,63), a końcowy wynik to także nowy rekord świata. Dzień później rekord globu na 5000 m poprawił w Bostonie Grant Fisher (12:44,09), a halowy rekord świata w chodzie na 5000 m wyśrubował do 17:55,65 Francesco Fortunato w Ankonie. Chodziarze bili też rekordy świata na 20 km (Toshikazu Yamanishi – 1:16,10) i na 35 km (najpierw Evan Dunfee – 2:21,40, a później Massimo Stano – 2:20,43). World Athletics zanotował też w 2025 roku aż 125 rekordów kontynentów.
Najważniejsze jednodniowe zawody halowe to World Athletics Indoor Tour, a w cyklu tym 16 lutego znalazł się tradycyjnie ORLEN Copernicus Cup w Toruniu. Tydzień później w tej samej hali rywalizowano na Halowych Mistrzostwach Polski, po których poznaliśmy kadrę na Halowe Mistrzostwa Europy w Alepdoorn w Holandii i Halowe Mistrzostwa Świata w Nankinie w Chinach.
Polacy z 4 medalami wrócili z 38. Halowych Mistrzostw Europy w holenderskim Apeldoorn. Ostatniego dnia rywalizacji złoto wywalczyła Anna Wielgosz na 800 m i po złotym medalu Jakuba Szymańskiego, srebrnym Maksymiliana Szweda i brązowym Pii Skrzyszowskiej był to cały dorobek polskich lekkoatletów w Holandii. W Apeldoorn rekordy Europy pobili Sander Skotheim w siedmioboju (6558 pkt.) i Ditaji Kambundji w biegu na 60 m ppł. (7,67).
Polska zajęła tam 5. miejsce w klasyfikacji medalowej, którą wygrali Holendrzy (9 medali w tym 7 złotych), za nimi uplasowali się Włosi (6 medali, 3 złote), a na trzecim miejscu Norwedzy (5 medali, 3 złote). W klasyfikacji punktowej (za miejsca 1–8) wygrali Holendrzy (92,5 punktu), a Polska zajęła ósme miejsce z 45 punktami.
14-osobowa reprezentacja Polski wywalczyła 1 medal na mistrzostwach świata w Nankinie w Chinach. Srebrny krążek w ostatniej konkurencji mistrzostw zdobyła nasza sztafeta 4×400 m kobiet w składzie Justyna Święty-Ersetic, Aleksandra Formella, Anastazja Kuś i Anna Gryc. Rekord Polski (7,74) pobiła Pia Skrzyszowska w finale biegu na 60 m ppł., co dało jej 4. miejsce w bardzo zaciętym biegu. Na piątym miejscu z rekordem życiowym ukończyła Anna Wielgosz na 800 m (2:00,34).
Na filmie bieg Polek po srebro halowych mś 🙂
— Athletics News (@Nedops) March 23, 2025
Jeśli dobrze pamiętam – w 2001 roku też na medal czekaliśmy do ostatniej konkurencji (złoto w sztafecie 4 x 400 m mężczyzn, po wygranej z Amerykanami – i tak później zdyskwalifikowanymi za doping).pic.twitter.com/rv6FGKtC5H https://t.co/7eIs4Yn4ci
W 2025 r. padły halowe rekordy Europy na 50 m (Romell Glave – 5,69), na 600 m (Eliott Crestan – 1:14,92), na 5000 m (Jimmy Gressier – 12:54,92), a także wspomniane wcześniej wyniki Kambundji, Skotheima, Ingebrigtsena, czy Duplantisa.
W drugiej połowie marca na Florydzie rozegrano Halowe Mistrzostwa Świata Masters, w których Polacy startowali z licznymi sukcesami, zdobywając łącznie 30 medali.
Na Millrose Games 2025 w Nowym Jorku padły aż dwa rekordy świata: na dystansie 3000 m Grant Fisher uzyskał 7:22,91, a bieg na milę wygrał Yared Nuguse w czasie 3:46,63. Rozgrywany tydzień później Mityng World Athletics Indoor Tour w Lievin przyniósł nam aż dwa rekordy świata Jakoba Ingebrigtsena (3:45,15 na milę i „po drodze” na 1500 m), poprawiając rezultat Nuguse. Rekord Polski pobił w tym biegu.Filip Rak (3:55,57), odbierając go Marcinowi Lewandowskiemu (3:56,41). Później w Toruniu Filip Rak ustanowił qrekord Polski i rekord Europy w kategorii U23 na 1500 m (3:36,46). W historii były co prawda szybsze biegi (najszybszy za młodzieżowca, także na świecie, był Jakob Ingebrigtsen – 3:30,60 w 2022), ale rezultaty te nie zostały uznane przez europejską federację jako oficjalne rekordy młodzieżowców (U23).
Jakub Szymański dwukrotnie poprawiał własny rekord Polski w hali na 60 m ppł., doprowadzając go do wyniku 7,39 (8 lutego w Łodzi). Rekord Polski zmierzono mu także na dystansie 50 m ppł. (6,43) w Lievin. Później Szymański zdobył złoty medal halowych mistrzostw Europy, a na mistrzostwach świata zakończył swój udział na półfinale.
Na 60 m ppł. kobiet także mogliśmy być świadkami nowego rekordu Polski. Na halowych mistrzostwach świata w Nankinie Pia Skrzyszowska pobiegła 7,74.
Bartosz Kitliński odebrał w Luksemburgu Adamowi Kszczotowi rekord Polski U23 na 800 m, biegnąc tam w 1:45,75. W Rzeszowie świetny wynik na 200 m uzyskała Magdalena Niemczyk, która wynikiem 23,12 poprawiła halowy rekord Polski młodzieżowców (U23). We Wrocławiu na 3000 m Kamil Herzyk (7:49,82) poprawił rekord Polski U23, należący dotychczas do Yareda Shegumo (7:54,04 w 2004).
Z kolei na 400 m w finale mistrzostw Europy w Apeldoorn Maksymilian Szwed rozprawił się z rekordem Polski Marka Plawgo, przypieczętowując srebrny medal wynikiem 45,31.
W Ostrawie w eliminacjach biegu na 50 m oficjalny międzyczas lepszy od rekordu Polski uzyskała Ewa Swoboda (6,12). W finale nieznacznie lepsza okazała się Patrizia Van Der Weken (7,08), która pokonała ją o jedną setną sekundy (7,09). Na zawodach tych kontuzji nabawiła się Natalia Kaczmarek.
Na otwartym stadionie sezon 2025 stał pod znakiem rekordów świata i wielu świetnych wyników.
Polska sztafeta podczas World Athletics Relays w chińskim Kantonie wywalczyła cztery z pięciu możliwych kwalifikacji na mistrzostwa świata (sztuka ta nie udała się jedynie zawodnikom na 4×400 m). Najlepsze miejsce zajęła nasza drużyna w biegu mieszanym 4×400 m w składzie Michał Kijewski, Weronika Bartnowska, Daniel Sołtysiak i Karolina Łozowska, którzy uplasowali się na 7. miejscu w finale. Po raz pierwszy w historii Polska nie zdobyła na World Athletics Relays żadnego medalu.
Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Tokio. W ostatnim dniu jedyny medal dla Polski zdobyła w skoku wzwyż Maria Żodzik, która w deszczowym finale poprawiła rekord życiowy, pokonując m.in. mistrzynię olimpijską i rekordzistkę świata – Jarosławę Mahuczich. W sprintach błyszczała trzykrotna złota medalistka tych mistrzostw Melissa Jefferson‑Wooden (na 100 i 200 m i w sztafecie 4×100 m), doprowadzając rekordy życiowe do 10,61 na 100 m i 21,68 na 200 m. Nie sposób nie wspomnieć o Sydney McLaughlin‑Levrone, która rezygnując z dystansu 400 m ppł. skupiła się na 400 m płaskie i czasem 47,78 bardzo zbliżyła się do rekordu świata. Na 1500 m Issac Nader wywalczył historyczne złoto dla Portugalii na 1500 m, wygrywając zaledwie o 2 setne sekundy, a w pokonanym polu zostawił m.in. Jake’a Wightmana i Nielsa Larosa. Emmanuel Wanyonyi skompletował „potrójną koronę” na 800 m: złoto olimpijskie, tytuł mistrza świata w Tokio i wygraną w Diamentowej Lidze, uzyskując też najlepszy wynik sezonu – 1:41,44. Cole Hocker po dyskwalifikacji na 1500 m wrócił po złoto na 5000 m (12:58,30), a podium bez żadnego Afrykanina uznano za symbol przesunięcia siły biegów długich poza Afrykę. Sensacyjne były też zwycięstwa Lilian Odiry na 800 m czy Ditaji Kambundji na 100 m ppł…
W kontekście reprezentacji Polski szczególnie ważny był start w Drużynowych Mistrzostwach Europy w Madrycie, gdzie zdobyliśmy drużynowo srebrny medal.
Na czterodniowych Młodzieżowych Mistrzostw Europy w Bergen wystartowała 60-osobowa reprezentacja Polski, która zdobyła łącznie 5 medali: złoto Alicja Sielska na 100 m ppł. i Maciej Megier na 3000 m z przeszkodami, srebro Maksymilian Szwed na 400 m i Mikołaj Szczęsny w skoku wzwyż, a brąz Filip Rak na 1500 m.
Z ośmioma medalami wróciła reprezentacja Polski na Mistrzostwa Europy Juniorów (U20) w fińskim Tampere. Jedyny złoty medal okraszony rekordem świata zdobył Hubert Trościanka w dziesięcioboju. Dwa medale wywiózł z Finlandii Jakub Rodziak (srebro w rzucie dyskiem i brąz w pchnięciu kulą), a brązowe medale wywalczyli: Anastazja Kuś na 400 m, Paweł Pośpiech w skoku o tyczce, Roch Krukowski w rzucie oszczepem oraz dwie nasze sztafety 4×100 metrów, a nasze sprinterki oprócz medalu poprawiły też rekord Polski.
W sezonie 2026 imprezą docelową dla kadry juniorów będą mistrzostwa świata U20 w amerykańskim Oregonie. Kolejna edycja lekkoatletycznych mistrzostw Europy U20 odbędzie się w lipcu 2027 roku na stadionie imienia Zdzisława Krzyszkowiaka w Bydgoszczy.
Siedem medali zdobyli polscy lekkoatleci podczas Uniwersjady rozgrywanej w Bochum w Niemczech.
Medaliści Uniwersjady w Bochum 2025 w lekkiej atletyce:
Złoty:
Srebrny:
Brązowy:
Po raz kolejny najlepsi lekkoatleci rywalizowali też w prestiżowych mityngach Diamentowej Ligi, a klapą okazał się cykl Grand Slam Track, w którym z Polski startował tylko Jakub Szymański.
W sezonie 2025 padł też rekord świata juniorów na 1500 m. Podczas Diamentowej Ligi w Paryżu Kenijczyk Phanuel Kipkosgei Koech czasem 3:27,72 wymazał z tabel wynik 3:28,81 swojego rodaka Ronalda Kwemoia z Monako w 2014 r.
Karierę zakończyła Jamajka Shelly-Ann Fryser-Pryce – trzykrotna złota medalistka olimpijska, będąc jedną z najbardziej utytułowanych sprinterek w historii lekkiej atletyki. Fryser-Pryce zdobyła 9 medali olimpijskich i 17 medali mistrzostw świata, a także złoty medali halowych mistrzostw świata (w Sopocie w 2014 roku).
W Polsce już na początku sezonu rekord Polski U23 ustanowił Maciej Megier, który na mistrzostwach Polski w Warszawie na 10000 m uzyskał 28:21,77. Filip Rak poprawił własny rekord Polski U23 w biegu na 1500 m (3:32,53) na Diamentowej Lidze w Rzymie, a na milę doprowadził rekord do 3:50,83. Kamil Herzyk na 5000 m uzyskał w Gdańsku świetne 13:31,72. W Trewirze Herzyk wynikiem 7:40,22 ustanowił nowy rekord Polski w biegu na 3000 m. Dotąd rekordowy czas od 51 lat należał do Bronisława Malinowskiego, który w Oslo w 1974 r. uzyskał 7:42,4.
Podczas rozgrywanych na Maderze mistrzostw Europy w kategoriach masters Polacy zdobyli 37 złotych, 39 srebrnych i 42 brązowe medale (łącznie 118 krążków), co dało im siódmą lokatę w klasyfikacji medalowej. Zdecydowanie wygrali Brytyjczycy, którzy zgromadzili 132 złote, 102 srebrne i 77 brązowych medali (łącznie 311). 4 medale dla Polski zdobyła mistrzyni olimpijska z Tokio –Iga Baugmart-Witan.
W 2026 r. w centrum uwagi polskich kibiców lekkiej atletyki będzie Toruń z halowymi mistrzostwami świata (20–22 marca) i Birmingham z mistrzostwami Europy w sierpniu. Na rok 2026 zaplanowano też kontrowersyjne „Enhanced Games” – prywatny projekt „igrzysk z dopingiem”, a organizatorzy chcą tam zobaczyć wyniki lepsze od rekordów świata, płacąc za to milion dolarów. Światowa Agencja Antydopingowa kierowana przez Witolda Bańkę określiła tę imprezę jako „niebezpieczną” i „nieodpowiedzialną”, a liczne organizacje zwracają uwagę na potencjalne szkody tego przedsięwzięcia.
Gorzką pigułką okazał się rok 2025 dla działaczy PZLA i organizatorów planowanych na 2028 r. mistrzostw Europy, które wcześniej przyznano nam w 2021 r. Jakiś czas temu informowaliśmy, że decyzją European Athletics Polsce odebrano organizację tych zawodów. W kwietniu 2026 r. dowiemy się, czy Stadion Śląski w Chorzowie będzie mógł zostać gospodarzem największej imprezy kontynentalnej na stadionie, której nigdy wcześniej w naszym kraju nie rozgrywano.
Nowy Rok to czas postanowień i obietnic, a my możemy zapewnić, że będziemy dla was relacjonować wszystkie najważniejsze wydarzenia lekkoatletyczne w 2026 r. i przeżywać je razem z Wami.
Były chodziarz, który nieustannie dokądś zmierza (wielokrotny reprezentant Polski i dwukrotny olimpijczyk – z Pekinu i Rio). Współautor biografii Henryka Szosta, Marcina Lewandowskiego i Adama Kszczota oraz książki „Trening mistrzów". Doktor nauk medycznych i nauk o zdrowiu. Wykładowca na AHE w Łodzi, a także trener lekkoatletycznych klas sportowych w IV L.O. w Częstochowie. Działa też jako sędzia i organizator imprez, nie tylko sportowych.
