weuek pisze: ↑26 cze 2024, 09:33
sultangurde pisze: ↑26 cze 2024, 07:56
Z lekką ironią ale obserwuję to u biegaczy codziennie, ale w sumie każdy jest kowalem swojego losu.
I sobie rzepkę skrobie po swojemu.
Zwykle trudno zrozumieć logikę działania osoby o diametralnie odmiennych celach. Jak czytam bloga typu twój, to wcale nie działa to na mnie motywująco, bo takiego biegania po prostu nie chcę.
Ja już dawno przestałem próbować zrozumieć logikę innych ludzi, bo często w działaniach nie ma żadnej logiki.
Postawię jednak pytania otwarte w stylu:
1. Czy to, że nie biegam sprintów po 2:40 to dlatego że nie potrafię?
2. A może dlatego nie potrafię, bo właśnie ich wcale nie biegam?
3. A może nie chcę ich biegać, dlatego nie biegam.
Co jest przyczyną, co jest skutkiem, a co jest mechanizmem obronnym w tej sytuacji?
Paradoksalnie najbardziej efektywnym treningiem biegowym jest trening polaryzacyjny, gdzie biega się pierdyliard kilometrów tygodniowo wolno i bardzo wolno, ale tam kluczowym komponentem uzupełniającym jest trening sprintów+interwały (mniej niż 10%) ogólnej ilości kilometrów.
I tu teraz pozostaje pytanie: czy jeśli biegam dużo, wolno i mam z tego radochę, ale się słabo rozwijam, to właśnie dlatego, że ignoruję te sprinty??